21 Mart 2012 Çarşamba

Bu Gece.

Plasenta patlayalı çok oluyor ama o bebek hala bir bebek...
Kırmızıdan korkuyorum. Sudan korkuyorum ,
Susuz kalmaktanda.
Ayna ve aynadaki yanılsamam ile sohbet ediyorum,
Etrafımı saran her şeyden herkesden izole oldum böylece…
Çılgınca geliyor olabilir belki ,Koza örüyorum sadece…
Zamanı geri aldım. 2 ileri 1 geri!
Dışarı çıkmaya ikna oldum,
Derken; gerçeklerim her şeyi alt üst ediyor birden…
Yıkıp giden,
Ekin bozan,
Hayal kırıklıkları!!!
Omuzlarıma yığılmış beton bloklar,
Üzerime sıçramış çamur ve çamur olmuş ayakkabılarım…
Kocaman bir daire çizdim ve ortasına da nokta koydum,
Kalabalık göz doldurucu ve yanıltıcıdır,
Aslolan içindeki eksik parçam...
Bu gece zaman dursun! yarın hiç olmasın istiyorum yada,
Hiç doğmamış olmayı dilesem bu gece, yarın sabah bir başkası olarak uyanırım belki kim bilir...

RF

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder