12 Nisan 2011 Salı

Galata.

Tam siman belirmişken karşı kaldırımda,
Birilerinin kahkahalarıyla kaybolup gittin aniden...
Sıfatsız suretler sebebiyle yine görüşemedik bu gece,
Kafam bozuldu, soluğum kesildi birden,
Daha az sağlıklıyım artık, yada öyle hissediyorum...
...
Sen gittiğinden beri ilk kez kahverengi ceketimi giydim bugün,
Cebimde senden kalan bir şeyler buldum, ufaladım sol avucumda,
Esen rüzgara kapılıp uçup gittiler,
Diğerlerinin yanına...
...
Çıkarttım attım kahverengi ceketi galata köprüsünden...
Hiç üşümedim hemde hiç ,
Boş boş dolaştım öyle , yalnız başıma ve seninle,
Karanlık çöküp herkes gittiğinde sen hep buralarda benimlesin...
...
O şarkıyı duyuyorum bazen,
Kalbimin bir yarısı o şarkıda hıçkırdı,
O şarkının sesine sarılıp ağladı,
Diğer yarısı bu küçük mahallenin dar sokaklarına,
Galata...
Birbirimizin kısık sesleriyiz.
...

Artık sadece martılar ben ve galata.

RF

2 yorum: